గీక్షసుల కథ

అనగనగా ఒక ఊళ్ళో ఒక చెవి వినపడే చెవిటి తాత, ఒక గుడ్డి తాత ఉండేవారు. వాళ్ళిద్దరూ మంచి ప్రాణ స్నేహితులు. ఒకే ఊరిలో ఉంటే తినడానికి రోజూ ఏమీ దొరకట్లేదని, వేరే ఊరికి వెళ్దామని బయలుదేరారు.

దారిలో నడుస్తూ గుడ్డి తాత ఇలా అన్నాడు, “మిత్రమా! నేను విన్నది నీకు చెప్తాను, నువ్వు చూసింది నాకు చెప్పు. మనకు ఏది దొరికినా సరే, చెరిసగం పంచుకుందాం.”

“సరే మిత్రమా!” అని చెవిటి తాత సంతోషంగా ఒప్పుకున్నాడు.

కొంచెం దూరం వెళ్ళాక, గుడ్డి తాతకు గాడిద అరుపు వినిపించింది. “అదిగో, దగ్గర్లో గాడిద అరుస్తోంది. దాన్ని పట్టుకుందాం, మన సామాన్లు మోస్తుంది” అన్నాడు. చెవిటి తాత అటుగా వెళ్లి చూస్తే, ఒక గాడిద కట్టేసి ఉంది. దాన్ని విప్పి తీసుకొచ్చాడు.

ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్ళాక, చెవిటి తాతకు చీమల బారు కనిపించింది. “మిత్రమా, ఇక్కడ చీమలు బారులు కట్టి వెళ్తున్నాయి” అన్నాడు. వెంటనే గుడ్డి తాత, “ఆ చీమల్ని ఒక మూట కట్టు, ఎందుకైనా పనికొస్తాయి!” అన్నాడు. అలాగే, దారిలో ఒక పెద్ద చాకలి బాన కనిపిస్తే, దాన్ని కూడా తీసుకుని గాడిద మీద పెట్టారు.

సరిగ్గా అప్పుడే చిక్కటి మబ్బులు పట్టి, ఉరుములు మెరుపులతో పెద్ద వాన మొదలైంది. తల దాచుకోవడానికి చోటు కోసం చూస్తుంటే, చెవిటి తాతకు దూరాన ఒక పెద్ద మేడ కనిపించింది.

“అదిగో పెద్ద భవనం! త్వరగా పదా!” అన్నాడు చెవిటి తాత.

“నాకు ఉరుములకు చెవులు పగిలిపోతున్నాయి, త్వరగా నడువు!” అన్నాడు గుడ్డి తాత.

“నాకు మెరుపులకు కళ్ళు పోతున్నాయి, త్వరగా పదా!” అన్నాడు చెవిటి తాత.

ఇద్దరూ తడుస్తూ ఆ మేడ దగ్గరికి చేరుకున్నారు.

తలుపులు, గడియలు చూసి గుడ్డి తాత, “అమ్మో! ఇది ఏదో రాక్షసుడి ఇల్లులా ఉంది, మనం వేరే చోటికి పోదాం” అని భయపడ్డాడు.

“భయపడకు మిత్రమా! రాక్షసుడు వస్తే నేను చూసుకుంటా. లోపలికి వెళ్దాం పదా” అని చెవిటి తాత ధైర్యం చెప్పాడు. ఇద్దరూ కలిసి తలుపు నెట్టి, గాడిదతో పాటు లోపలికి వెళ్లారు.

లోపల ఎవరూ లేరు. కానీ బల్ల మీద రకరకాల తినుబండారాలు ఉన్నాయి. వాళ్ళకు బాగా ఆకలిగా ఉండటంతో, కడుపునిండా తిని అక్కడే నిద్రపోయారు.

అర్ధరాత్రి వేళ, ఆ ఇంటి యజమాని అయిన రాక్షసుడు తిరిగి వచ్చాడు. తలుపు వేసి ఉండటంతో వాడికి కోపం వచ్చింది. “ఓయ్, లోపల ఎవరున్నారు? తలుపు తీస్తారా, లేదా మిమ్మల్ని అప్పడాలు చేయమంటారా?” అని గట్టిగా అరిచాడు.

ఆ అరుపుకు గుడ్డి తాతకు మెలకువ వచ్చి, గజగజా వణుకుతూ చెవిటి తాతను లేపాడు. “రాక్షసుడు వచ్చాడు!” అన్నాడు.

చెవిటి తాత, “నువ్వు ఊరుకో, నేను మాట్లాడతా” అని రాక్షసుడితో, “నువ్వెవరు ముందు? మేము గీక్షసులం! రోజూ రాక్షసులనే తింటాం!” అని గట్టిగా అరిచాడు.

రాక్షసుడికి ఆశ్చర్యం వేసింది. “నిజంగానా? మీరు రాక్షసులను తినే గీక్షసులా? అయితే మీ పొట్ట చూపించండి, చూసి నమ్ముతాను” అన్నాడు.

“కిటికీ దగ్గరికి రా, చూపిస్తా” అన్నాడు చెవిటి తాత. గుడ్డి తాత వెంటనే చాకలి బానను తీసుకెళ్లి కిటికీకి అడ్డంగా పెట్టాడు. రాక్షసుడు దాన్ని తడివి చూసి, “అమ్మో! ఎంత పెద్ద పొట్ట!” అని భయపడ్డాడు.

“అయితే మీ తల ఎలా ఉంటుందో చూపిస్తారా?” అని అడిగాడు రాక్షసుడు.

ఈసారి గుడ్డి తాత గాడిద తలను కిటికీ దగ్గర పెట్టాడు. రాక్షసుడు దాన్ని తడివి చూసి, “బాబోయ్! ఎంత పెద్ద తల!” అనుకున్నాడు.

“చివరిగా… మీ అరుపు ఒక్కసారి వినిపిస్తారా?” అని వణుకుతూ అడిగాడు రాక్షసుడు.

గుడ్డి తాత వెంటనే మూటలోని చీమలను తీసి గాడిద చెవిలో వదిలాడు. చీమలు కుట్టడంతో గాడిద ప్రాణం పోయినట్లు “ఓండ్ర… ఓండ్ర…” అని చెవులు పగిలేలా అరిచింది. ఆ అరుపుకు రాక్షసుడు హడలిపోయి, అక్కడినుంచి అడవిలోకి పారిపోయాడు.

“హమ్మయ్య, బతికిపోయాం!” అనుకుని, ఆ ఇంట్లో వెతికారు. ఒక మూల బంగారం, వెండి నాణేల గుట్ట కనిపించింది. వాటన్నిటినీ మూటలు కట్టుకుని, గాడిద మీద వేసుకుని అక్కడినుంచి బయలుదేరారు.

పారిపోయిన రాక్షసుడు వాళ్ల మామగారింటికి వెళ్లి జరిగిందంతా చెప్పాడు. వాళ్ళ మామ, బావమరుదులకు కోపం వచ్చి, “పదా, ఆ గీక్షసుల సంగతి మేం చూస్తాం!” అని వాడితో పాటు బయలుదేరారు.

ఈలోగా గుడ్డి తాతకు రాక్షసులు వస్తున్న అలికిడి వినిపించింది. “మిత్రమా! రాక్షసులు వస్తున్నారు. మనం చెట్టెక్కి దాక్కుందాం” అన్నాడు. ఇద్దరూ చెరో చెట్టూ ఎక్కి కూర్చున్నారు.

రాక్షసులు ఆ చెట్ల కిందకు వచ్చి వాళ్ళను చూశారు. ఒకరి మీద ఒకరు ఎక్కి పైనున్న వాళ్ళని పట్టుకోవాలనుకున్నారు. అందరికన్నా పైన ఉన్న రాక్షసుడి చెవులు గుడ్డి తాత చేతికి అందాయి. గుడ్డి తాత తన బలమంతా ఉపయోగించి ఆ చెవుల్ని గట్టిగా మెలిపెట్టాడు. ఆ రాక్షసుడు “గీ…” మని అరుస్తూ కిందకి దూకి పారిపోయాడు. వాడిని చూసి మిగిలిన వాళ్ళు కూడా భయంతో పరుగు లంకించుకున్నారు.

రాక్షసులు పారిపోయాక, స్నేహితులిద్దరూ చెట్లు దిగి, తమ ఊరి వైపు ప్రయాణం మళ్ళి మొదలుపెట్టారు. 

“ఆ రోజు నుండి రాక్షసుడు ఉన్నాడు అంటే వాడిని తలదన్నే గీక్షకుడు ఉంటాడు” అనే నానుడి మొదలయ్యింది. 

చూశారా పిల్లలూ! తెలివి ఉంటే ఎంతటి అపాయాన్నైనా తప్పించుకోవచ్చు.